திருக்குறளின் படி எது சிறந்தது?
செல்வமா? அறிவா? அறமா? ஒழுக்கமா? பணிவா? கருணையா? அவாவின்மையா? கல்வியா?


திருவள்ளுவர் ஒவ்வொன்றின் சிறப்பையும் வெவ்வேறு குறள்களில் எடுத்துரைக்கிறார். சிலவற்றைச் செல்வமாகவும், சிலவற்றை அணிகலனாகவும், சிலவற்றை உயிரைவிட மேலானதாகவும் குறிப்பிடுகிறார்.
இவற்றை ஒப்பிட்டு ஆராய்வதன் மூலம் வள்ளுவரின் வாழ்வியல் தத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.
1. அறம் — அறத்தைவிடச் சிறந்த ஆக்கம் இல்லை
குறள் 32
அறத்தினூஉங்கு ஆக்கமும் இல்லை அதனை
மறத்தலின் ஊங்கில்லை கேடு.
விளக்கம்: மனித வாழ்க்கையில் அறத்தைவிட உயர்ந்த ஆக்கம் இல்லை. அறத்தைப் புறக்கணிப்பதைவிடப் பெரிய கேடும் இல்லை.
வள்ளுவர் அறத்தை வாழ்க்கையின் மிக உயர்ந்த நெறியாக முன்வைக்கிறார்.
2. ஒழுக்கம் — உயிரைவிட மேலானது
குறள் 131
ஒழுக்கம் விழுப்பம் தரலான் ஒழுக்கம்
உயிரினும் ஓம்பப் படும்.
விளக்கம்: ஒழுக்கமே மனிதனுக்குச் சிறப்பைத் தருவதால், அதனை உயிரைவிட மேலாகப் போற்றிப் பாதுகாக்க வேண்டும்.
அறம் என்பது வாழ்வியல் நெறி; ஒழுக்கம் என்பது அந்த நெறிக்கு ஏற்ப வாழும் நடைமுறை.
3. அறிவு — அனைத்தையும் உடையதற்குச் சமம்
குறள் 430
அறிவுடையார் எல்லாம் உடையர் அறிவிலார்
என்னுடைய ரேனும் இலர்.
விளக்கம்: அறிவுடையவர்கள் அனைத்தையும் உடையவர்களாகக் கருதப்படுவர். அறிவில்லாதவர்கள் எவ்வளவு செல்வத்தைப் பெற்றிருந்தாலும், அதன் பயனை முழுமையாகப் பெற இயலாது.
அறிவு என்பது செல்வத்தை உருவாக்கவும், பாதுகாக்கவும், சரியாகப் பயன்படுத்தவும் உதவும் திறன்.
4. கல்வி — அழிவில்லாத செல்வம்
குறள் 400
கேடில் விழுச்செல்வம் கல்வி ஒருவற்கு
மாடல்ல மற்றை யவை.
விளக்கம்: ஒருவருக்கு அழிவில்லாத, உயர்ந்த செல்வம் கல்வியே. மற்ற செல்வங்கள் அத்தகைய சிறப்புடையவை அல்ல.
பொருட்செல்வத்தை இழக்கலாம். ஆனால் கற்ற கல்வி மீண்டும் செல்வத்தை உருவாக்குவதற்கான அடித்தளமாக அமையும்.
5. கேள்வி — செல்வங்களுள் தலையாய செல்வம்
குறள் 411
செல்வத்துள் செல்வம் செவிச்செல்வம் அச்செல்வம்
செல்வத்துள் எல்லாம் தலை.
விளக்கம்: பிறர் கூறுவதைக் கவனமாகக் கேட்டு, அதன் மூலம் பெறுகின்ற அறிவுச் செல்வமே செல்வங்களுள் தலையாயது.
கல்வி கற்றலுக்கான ஒரு வழி என்றால், கேள்வி வாழ்நாள் முழுவதும் அறிவை வளர்த்துக்கொள்ளும் மற்றொரு வழி.
6. கருணை (அருள்) — பொருட்செல்வத்தைவிட உயர்ந்தது
குறள் 241
அருட்செல்வம் செல்வத்துள் செல்வம் பொருட்செல்வம்
பூரியார் கண்ணும் உள.
விளக்கம்: அருளாகிய செல்வமே உயர்ந்த செல்வம். ஏனெனில் பொருட்செல்வம் நற்பண்பு இல்லாதவர்களிடத்திலும் இருக்கலாம்.
ஒருவர் எவ்வளவு செல்வம் வைத்திருக்கிறார் என்பதைவிட, பிற உயிர்களின் மீது எத்தகைய அக்கறை கொண்டிருக்கிறார் என்பதும் முக்கியமானது.
7. பணிவு — செல்வந்தர்களுக்குக் கூடுதல் செல்வம்
குறள் 125
எல்லார்க்கும் நன்றாம் பணிதல் அவருள்ளும்
செல்வர்க்கே செல்வம் தகைத்து.
விளக்கம்: பணிவு அனைவருக்கும் நல்லது. குறிப்பாகச் செல்வம் படைத்தவர்களுக்குப் பணிவு மேலும் ஒரு செல்வமாக அமைகிறது.
செல்வம் ஒருவருக்கு அந்தஸ்தைக் கொடுக்கலாம்; பணிவு அந்த மனிதருக்கு மதிப்பைக் கூட்டுகிறது.
8. அவாவின்மை — ஒப்பற்ற செல்வம்
குறள் 363
வேண்டாமை அன்ன விழுச்செல்வம் ஈண்டில்லை
யாண்டும் அஃதொப்பது இல்.
விளக்கம்: பேராசையற்ற மனநிலையைப் போன்ற உயர்ந்த செல்வம் இவ்வுலகில் இல்லை. வேறு எங்கும் அதற்கு இணையான செல்வம் இல்லை.
எவ்வளவு வைத்திருக்கிறோம் என்பது மட்டுமல்ல செல்வம்; எவ்வளவு குறைவாக ஆசைகளுக்கு அடிமையாக இருக்கிறோம் என்பதும் செல்வமே.
9. பொருட்செல்வம் — வலிமையான கருவி
குறள் 759
செய்க பொருளைச் செறுநர் செருக்குஅறுக்கும்
எஃகுஅதனின் கூரியது இல்.
விளக்கம்: பொருளை ஈட்ட வேண்டும். பகைவர்களின் செருக்கை ஒடுக்குவதற்குச் செல்வத்தைவிடக் கூர்மையான கருவி இல்லை.
வள்ளுவர் பொருட்செல்வத்தை நிராகரிக்கவில்லை. வாழ்க்கையில் வலிமையையும் செயலாற்றும் வாய்ப்பையும் உருவாக்கும் கருவியாக அதனைப் பார்க்கிறார்.
| வாழ்வியல் கூறு | வள்ளுவர் அளிக்கும் சிறப்பு | குறள் |
|---|---|---|
| அறம் | அதைவிட உயர்ந்த ஆக்கம் இல்லை | 32 |
| ஒழுக்கம் | உயிரைவிடப் பாதுகாக்க வேண்டியது | 131 |
| அறிவு | அனைத்தையும் உடையதற்குச் சமமானது | 430 |
| கல்வி | அழிவில்லாத உயர்ந்த செல்வம் | 400 |
| கேள்வி | செல்வங்களுள் தலையாயது | 411 |
| அருள் | பொருட்செல்வத்தைவிட உயர்ந்தது | 241 |
| பணிவு | செல்வந்தர்களுக்குக் கூடுதல் செல்வம் | 125 |
| அவாவின்மை | இணையே இல்லாத செல்வம் | 363 |
| பொருட்செல்வம் | கூர்மையான செயலாற்றல் கருவி | 759 |
வள்ளுவர் எதற்கு எத்தகைய சிறப்பை அளிக்கிறார்?
அறமே (Aram) அனைத்திலும் சிறந்தது. வள்ளுவரின் ஒட்டுமொத்த வாழ்வியல் தத்துவத்தின் அடிப்படையில் இதற்குக் குறள் 32 மிக வலுவான சான்றாக அமைகிறது.
குறள் 32 — அறன் வலியுறுத்தல்
அறத்தினூஉங்கு ஆக்கமும் இல்லை அதனை
மறத்தலின் ஊங்கில்லை கேடு.
பொருள்: அறத்தைவிட உயர்ந்த ஆக்கம் இல்லை; அறத்தை மறப்பதைவிடப் பெரிய கேடும் இல்லை.
மற்ற எட்டு கூறுகளின் சிறப்பையும் வள்ளுவர் எடுத்துரைக்கிறார். ஆனால் அறமே அவை அனைத்தையும் எவ்வாறு பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்கும் அடிப்படை நெறியாக அமைகிறது.
| கூறு | வாழ்க்கையில் அதன் பங்கு |
|---|---|
| அறம் | எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிப்பது |
| ஒழுக்கம் | அறநெறியை நடைமுறைப்படுத்துவது |
| கல்வி | அறிவைப் பெறுவதற்கான வழி |
| கேள்வி | அறிவை விரிவுபடுத்துவது |
| அறிவு | சரியான முடிவுகளை எடுக்க உதவுவது |
| செல்வம் | எண்ணங்களைச் செயல்படுத்த உதவும் வளம் |
| பணிவு | அகந்தையைக் கட்டுப்படுத்துவது |
| அருள் | பிற உயிர்களின் நலனைப் போற்றுவது |
| அவாவின்மை | ஆசைகளுக்கு அடிமையாகாமல் வாழ்வது |
ஏன் அறம் முதன்மையானது?
- அறமற்ற அறிவு அழிவை ஏற்படுத்தலாம்.
- அறமற்ற செல்வம் சுரண்டலுக்கு வழிவகுக்கலாம்.
- அறமற்ற கல்வி தீமையைச் செய்வதற்கும் பயன்படலாம்.
- அறமற்ற ஒழுக்கம் தவறான நோக்கத்தை நிறைவேற்றவும் உதவலாம்.
அறத்தின் அடிப்படை என்ன?
குறள் 34
மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல் அனைத்தறன்
ஆகுல நீர பிற.
மனத்தில் மாசில்லாமல் இருப்பதே அறத்தின் அடிப்படை; மற்றவை வெறும் ஆரவாரத் தன்மை உடையவை.
எனவே, Aravor வாழ்வியல் தத்துவத்தை நான்கு வரிகளில் சுருக்கலாம்:
அறம் — வாழ்க்கையின் அடித்தளம்.
அறிவு — வாழ்க்கையின் ஆற்றல்.
ஒழுக்கம் — வாழ்க்கையின் செயல்முறை.
செல்வம் — வாழ்க்கையின் கருவி.
வள்ளுவர் இந்த ஒன்பதையும் நேரடியாகத் தரவரிசைப்படுத்தவில்லை. அறத்தை முதன்மைப்படுத்துவது அவரது ஒட்டுமொத்தத் தத்துவத்தின் அடிப்படையிலான கருத்தியல் முடிவு.

